پیشینه شیث رضایی
شیث رضایی، که در فصلی که پرسپولیس در آن وضعیت خوبی نداشت و در یک مسابقه با چهار گل از حریف عقب افتاد، بازوبند کاپیتانی تیم را روی مچ دستش بست، این حرکت در لحظهٔ شکست به عنوان نمادی برای پذیرش شکست در فوتبال ایران مطرح شد. رسانهها، پیشکسوتان و هواداران پرسپولیس انتقاد از او کردند و او سال بعد از تیم رفت. او به نظر میرسید که دیگر هیچ بازیکنی اجازه تکرار این اتفاق را ندهد، اما این ماجرا بعدها تکرار شد.
حالت احسان حاج صفی در سپاهان-تراکتور
در هفتهٔ دوم لیگ ۲۶ سپاهان، تیم سپاهان در نقش میزبان، با تراکتور روبهرو شد. همانطور که در فصل قبل، زردها دو گل از امیرحسین حسینزاده خوردند و بازی را باختند، در این مسابقه نیز سپاهان ۲-۰ به تراکتور شکست خورد. در لحظهٔ شکست، عکاسان صحنهای را ضبط کردند که احسان حاج صفی، توپ را از درون دروازه برداشته و نه با سرعت برای جبران، بلکه با طمأنینه به سمت مرکز زمین میرود. در پسزمینه، بازیکنان تراکتور حلقه شادی بعد گل دارند.
احسان همیشه بازوبند را روی بازوی راستش میبندد، یک تفاوت با بقیه کاپیتانها. اما در این موضوع همانند دیگران رفتار کرد و بازوبند را پایین انداخت. این حرکت، که در گذشته بهنظر میرسید دیگر تکرار نخواهد شد، حالا تبدیل به نوعی سمبل و نماد برای پذیرش شکست در فوتبال ایران شد، نشانهای شرمندگی یک تیم در مقابل هوادارانش، درست مثل رسمی که کشورها بعد از یک اتفاق بد پرچم خود را نیمه افراشته میکنند.
احسان حاج صفی، صاحب رکورد بازی در ۴ جام جهانی، سه دور کاپیتانی و سومین بازیکن با بیشترین تعداد بازیهای ملی در تاریخ، این حرکت را انجام داد. این اقدام، همانطور که در گذشته شیث رضایی انجام داده بود، به عنوان نمادی برای شرمندگی تیم در برابر هوادارانش در ذهنها باقی میماند.
نماد پذیرش شکست
این حرکت، در لحظهٔ شکست، به عنوان یک نماد برای شرمندگی تیم در برابر هوادارانش، همچنان در ذهنهای طرفداران باقی میماند.
