ایران بر سکوی بزرگ جهان
جمشید ایرانی - ویژه خبرنامه گویا
آن ملت، ایران است. بیژن مرتضوی، هنرمند نامدار ایرانی، با ویولن سفید و امضای هنری منحصربهفرد خود، همراه با دیگران، در نخستین اجرای رسمی میان دو نیمه فینال جام جهانی فوتبال حضور خواهد داشت؛ نمایشی که برای نخستین بار در تاریخ این رقابتها برگزار میشود و بنا بر پیشبینیها، میتواند به یکی از پربینندهترین اجراهای موسیقایی تاریخ تبدیل شود.
چرا این لحظه مهم است
از آنجا که فینال جام جهانی ۲۰۲۲ نزدیک به ۱.۵ میلیارد بیننده داشت، انتظار میرود فینال امسال و نخستین برنامه میان دو نیمه آن نیز مخاطبانی در مقیاس میلیاردی داشته باشد. برای ما ایرانیان، این صرفاً حضور یک نوازنده در یک برنامه هنری نیست؛ این لحظه، نمادی است از جایگاهی که فرهنگ ایرانی، هنر ایرانی و استعداد ایرانی میتوانند بر بلندترین سکوی جهان به دست آورند.
چه انتظاری داریم
سالهاست که روایت ایران در رسانههای بینالمللی، بیش از آنکه با شعر، موسیقی، دانش، پزشکی، کارآفرینی یا هنر پیوند بخورد، در سایه اخبار سیاسی و امنیتی تعریف شده است. اما ملتها را نمیتوان تنها با تیترهای خبری شناخت. هویت یک ملت را باید در حافظه تمدنی، در زبان، در فرهنگ، در هنر و در توانایی انسانهای آن برای خلق زیبایی جستوجو کرد.
ایران در جهان
ایرانیان در طول تاریخ، هرگاه فرصت یافتهاند، ثابت کردهاند که توانایی رقابت و درخشیدن در بالاترین سطوح جهانی را دارند. از دانشمندان و پزشکان گرفته تا کارآفرینان، مهندسان، استادان دانشگاه، نویسندگان، هنرمندان و ورزشکاران، نام ایرانی بارها در معتبرترین مراکز علمی، فرهنگی و اقتصادی جهان خوش درخشیده است. این موفقیتها تصادفی نیستند؛ ریشه در فرهنگی دارند که آموزش، پشتکار، خلاقیت و تعالی را ارزش مینهد.
فینال جام جهانی؛ ایران در مرکز صحنه
ایران شاید در فینال جام جهانی بازی نکند. در مرکز صحنه ایستادهاند. بیژن مرتضوی نیز اکنون بخشی از همین روایت است. شاید ایران فردا جام جهانی را فتح نکند. شاید هیچ بازیکن ایرانی در ترکیب آرژانتین یا اسپانیا حضور نداشته باشد. اما در لحظهای که دوربینهای جهان بر صحنه میان دو نیمه متمرکز میشوند، ایران نیز در مرکز توجه خواهد بود؛ نه در جایگاه تماشاگر، بلکه بر روی صحنه.
نتیجه
گاه حضور یک ملت، تنها در نتیجه مسابقه خلاصه نمیشود. گاهی یک ملت با فرهنگش، با هنرش و با فرزندانش در حافظه تاریخ ثبت میشود. ایران شاید در فینال جام جهانی بازی نکند. در مرکز صحنه ایستادهاند. این لحظه، نمادی است از جایگاهی که فرهنگ ایرانی، هنر ایرانی و استعداد ایرانی میتوانند بر بلندترین سکوی جهان به دست آورند.
