اعتراضات ژانویه ۲۰۲۶

در ژانویه ۲۰۲۶، هزاران ایرانی در اعتراضات گسترده‌ای در ایران شرکت کردند که به‌وسیله‌ی نیروهای امنیتی با گلوله و ضربه مواجه شدند. بر اساس گزارش‌های سازمان‌های حقوق بشری، بیش از ۷۰۰۰ نفر کشته و هزاران نفر زخمی شدند.

اعتراضات در دسامبر ۲۰۲۵ با شکایت از سختی‌های اقتصادی آغاز شد و به سرعت به گستردگی و مقیاس بالاتری رسید. نیروهای امنیتی شامل عناصر وزارت اطلاعات، بسیج و سپاه پاسداران، با گلوله‌های زنده و سلاح‌های خودکار به اعتراض‌کنندگان حمله کردند.

کشتن و زخمی شدن

مجموعهٔ گزارش‌ها نشان می‌دهد که بیش از ۳۱۰۰ نفر توسط مقامات ایرانی کشته شده‌اند، در حالی که سازمان بین‌المللی حقوق بشر و HRANA بیش از ۷۰۰۰ کشته را تأیید کرده‌اند. Amnesty International بر این باور است که به دلیل قطع اینترنت و فشار بر خانواده‌ها، تعداد واقعی کشته‌ها احتمالاً بالاتر است.

محدودیت درمانی

هفت ماه پس از سرکوب خونین، قربانیان با آسیب‌های دائمی جسمی و عدم دسترسی به درمان مواجه هستند. پزشک حامد همت‌پور گزارش داد که در طول دو روز اعتراض، حدود ۲٬۰۰۰ زخمی به بیمارستان مرکزی یک شهر مراجعه کردند، در حالی که ظرفیت بیمارستان ۴۰۰ تخت بود.

تجربه‌های فردی

  • مسعود: پس از دریافت گلوله در سر و شلیک در ران، چندین عمل جراحی انجام داد اما عفونت‌ها ادامه داشتند و در نهایت به تشخیص پزشکان، از درمان دیگر صرف‌نظر کرد.
  • مهلا: در ۹ ژانویه، هنگام خروج از بازار، توسط نیروهای بسیج شلیک شد و با چند صد گلوله زخمی شد. او اکنون با زخم‌های پای راست و دست راست، قادر به بازگشت به کار نیست.
  • اشکان: ۱۷ ساله، در ۸ ژانویه در بازار تهران شرکت کرد. او در حین اعتراض، توسط سلاح خودکار شلیک شد و دست و پاهایش به‌طور دائمی آسیب دید.

پیشروی رژیم

در جولای و اوت ۲۰۲۶، ۱۲ نفر در پرونده «میدان الیخانی» به اعدام محکوم شدند. در مجموع، ۵ نفر از این افراد به‌طور عمومی در میدان اعدام شدند. گزارش سازمان ملل از ۱۹ مارس ۲۰۲۶، حداقل ۵۶ نفر را از جمله افرادی که درگیر اعتراضات بودند، اعدام کرده است.

پیام جهانی

رئیس‌جمهور آمریکا در آن زمان، دونالد ترامپ، تهدید به حمله نظامی علیه ایران کرد، اما کمک عملی نداشت. این سرکوب، به‌طور واضح، پیامدهای بلندمدتی بر جامعهٔ ایرانی گذاشته است.

پایان

این سرکوب، نه تنها بر اعتراض‌کنندگان، بلکه بر افراد بی‌گناهی که در مسیر بودند، تأثیر گذاشته و باعث ایجاد فشارهای اقتصادی، روانی و اجتماعی شد.